راهنمایی و ‌مشاوره‌ گروهی | نوابی نژاد

معرفی کتاب راهنمایی و ‌مشاوره‌ گروهی

کتاب راهنمایی و مشاوره گروهی شکوه نوابی نژاد، اثری جامع و کاربردی است که به عمق پویایی‌های غنی مشاورۀ گروهی می‌پردازد. این اثر با اتکا بر دیدگاه‌ها و رویکردهای عملی، خواننده را با فرایندهای تغییرات درمانی آشنا می‌سازد؛ تغییراتی که ریشه در تعاملات انسانی، پویایی‌های گروهی و روابط انسانی بین اعضای گروه و رهبر دارند.

کتاب حاضر جنبۀ آموزشی دارد و در هشت فصل خواننده را از مبانی فلسفی و اهداف کارگروهی تا جزئیات اصول، روش‌ها و فنون تغییر در درمان گروهی هدایت می‌کند و به نقش حیاتی رهبر گروه، چالش‌های رایج و راهکارهای مقابله با آن‌ها می‌پردازد.

آنچه این کتاب روانشناسی را متمایز می‌سازد، ترکیب هوشمندانۀ مفاهیم نظری با تجربیات عملی نویسنده در طول سه دهه فعالیت در حوزۀ مشاوره و گروه‌درمانی است. شکوه نوابی‌نژاد نه‌تنها بر انتقال دانش نظری تأکید دارد، بلکه هدف اصلی خود را آموزش عملی نحوۀ اجرای کارآمد جلسات مشاورۀ گروهی قرار داده است.

این رویکرد دوگانه به دانشجویان و مشاوران این امکان را می‌دهد که نه‌تنها اصول و مفاهیم را درک کنند، بلکه بتوانند آن‌ها را به‌طور مؤثری در جهت ارتقای کیفیت زندگی شخصی، بهبود روابط بین‌فردی و همچنین به‌عنوان یک رویکرد درمانی کارآمد در حرفۀ مشاوره‌ای خود به کار گیرند.

در نهایت، کتاب راهنمایی و مشاوره گروهی نوابی نژاد به‌عنوان یک منبع درسی و راهنمای عملی، برای دانشجویان رشته‌های مرتبط و تمامی علاقه‌مندانی که به دنبال درک عمیق‌تر مفاهیم، پویایی‌ها و چگونگی تشکیل و هدایت گروه‌های حمایتی و درمانی هستند، تدوین شده است.

🔹نقاط قوت کتاب

در این اثر سعی شده تا مفاهیم نظری و عملی راهنمایی و مشاوره گروهی با بیانی ساده ارائه شود و علاوه بر جنبه‌های آموزشی، نویسنده نتایج تجارب عملی خود را نیز در این کتاب گنجانده‌است.

حجم کم کتاب، وجود واژه‌نامه و فهرست منابع در انتهای کتاب از دیگر ویژگی‌های مؤثر آن محسوب می‌شود.

این کتاب برای چه افرادی مناسب است؟

کتاب حاضر برای دانشجویان رشتۀ علوم تربیتی (مشاوره و راهنمایی) در مقطع کارشناسی به‌عنوان منبع اصلی درس راهنمایی و مشاورۀ گروهی به ارزش ۲ واحد تدوین شده است.

همچنین مربیان، مشاوران، روانشناسان و متخصصان بهداشت روانی که به‌گونه‌ای با رشد سازندۀ انسان‌ها از طریق تجارب گروهی نقش دارند نیز می‌توانند از آن استفاده کنند.

به‌طور کلی این کتاب، پلی است میان دنیای نظری و اجرای عملی، و ابزاری ارزشمند برای کسانی است که می‌خواهند تأثیر مثبت پویایی گروهی را در زندگی خود و دیگران تجربه کنند.

توضیحات تکمیلی

شکوه نوابی نژاد (Shokouh Navabinejad) از نسل استادانی است که در شکل‌گیری و تثبیت رشتۀ مشاوره و روانشناسی تربیتی در ایران نقش مؤثری داشته‌اند. سوابق علمی و اجرایی او نشان می‌دهد که فعالیت حرفه‌ای وی تنها به تدریس و پژوهش محدود نبوده، بلکه در توسعه ساختارهای آموزشی، تربیت دانشجویان تحصیلات تکمیلی و گسترش ادبیات علمی حوزۀ مشاوره نیز تأثیرگذار بوده است.

تمرکز آثار و پژوهش‌های او بر موضوعاتی مانند خانواده، روابط انسانی، مشاوره ازدواج، مسائل زنان و سلامت روان، بیانگر توجه او به مسائل کاربردی و نیازهای واقعی جامعه ایران است. از این منظر، نوابی‌نژاد را می‌توان در شمار پژوهشگرانی قرار داد که تلاش کرده‌اند میان دانش دانشگاهی و مسائل اجتماعی پیوندی مؤثر برقرار کنند.

نوابی نژاد را می‌توان در زمره پژوهشگرانی قرار داد که تأثیرشان بیشتر در عرصه آموزش، تربیت متخصصان و گسترش فرهنگ مشاوره بوده است تا در ارائه چارچوب‌های نظری کاملاً نو. همین رویکرد عملی و کاربردی سبب شده است که از او به‌عنوان یکی از چهره‌های ماندگار و حتی «مادر مشاوره ایران» یاد شود؛ عنوانی که نشان‌دهنده جایگاه نمادین و آموزشی او در تاریخ مشاوره و روان‌شناسی ایران است.

بریدۀ کتاب راهنمایی و مشاوره گروهی شکوه نوابی نژاد

هدف برنامه‌ریزی راهنمایی و مشاوره شناخت فرد و کمک به او در سازگاری بیشتر با خود و جامعه است و برای این منظور ترکیبی از روش‌های فردی و گروهی را درمورد استفاده قرار می‌دهد. روش‌ها و فنون گروهی بدون تردید محاسن و مزایای روشن و معینی دارد؛ زیرا مشاور در برخی از مراحل وظیفه خود می‌تواند به جای جلسات مشاوره انفرادی با حداقل زمیان و انرژی به گروه‌های متشکل از هشت نفر و بیشتر کمک کند.

در روش گروهی با حداقل هزینه و تعداد محدود و مشخص می‌توان حداکثر خدمات را به افراد نیازمند راهنمایی و مشاوره ارائه داد، بنابراین کاملا منطقی و اصولی خواهد بود که مشاوران و راهنمایان با آگاهی و شناخت دربارۀ اصول و فنون گروهی و یادگیری مهارت‌های لازم در فرایند گروهی بتوانند پاسخگوی نیازهای تعداد بیشتری از مراجعان باشند.

افزون بر آن، کارگروهی دارای ماهیت و مبنای واقعی روانی و اجتماعی است؛ زیرا فرد در گروهی که مشکلات مشابه دارد احساس امنیت و آرامش بیشتری می‌کند و با آزادی و رغبت بیشتری به بحث و گفتگو دربارۀ مسائل «شخصی، خانوادگی و عینی» خود می‌پردازد و از بحث و تبادل نظر و تجربه دیگران در یک فضای کارشناسی قابل اعتماد بهره می‌گیرد.